این کلبه جنگلی زیبا حاصل یک دهه صبر است
دان ویلر پیش از آنکه به ساختوساز فکر کند، 10 سال تمام را در چادر و بر زمین کنار رودخانهاش گذراند. او که مهندس نرمافزار است، در سال 2010 زمینی را در حاشیه رودخانه ونچی در ایالت واشینگتن خرید؛ جایی که خاطره سالها رفتینگ با دوستانش در میان آبهای خروشانش، دلبستگی عمیقی در او ایجاد کرده بود. هر بار بازگشت به این زمین، باورش را تقویت میکرد که این مکان روزی به سازهای نیاز خواهد داشت.
در این 10 سال، ویلر یاد گرفت که نور چگونه میان درختان جابهجا میشود، آب بارانهای بهاری کجا جمع میشود و کدام منظرهها ارزش بیشتری برای دیدن دارند. (yankodesign)
وقتی زمان ساخت فرا رسید، ویلر با دیدگاهی شفاف به سراغ دفتر معماری ویتمن اِستِس در سیاتل رفت. او بنایی مدرن و مجسمهوار میخواست؛ سازهای که سادهزیستی سالهای طولانیاش را بازتاب دهد. حاصل این همکاری، کلبهای دوطبقه با زیربنای 747 فوت مربع است که 10 فوت بالاتر از زمین، بر روی ستونهای بتنی قرار گرفته است. پنجرههای بزرگ و مدرن این خانه رو به رودخانه است و خطوط تیزی که در طراحی به چشم میخورد، از جنگل ملی اوکانوگن–ونچی الهام گرفته شدهاند.
مت ویتمن و جولیا فراست، معماران پروژه، این کلبه یکخوابه را با هدف ایجاد «تعادلی همزیستانه میان معماری و طبیعت» طراحی کردند. ارتفاع گرفتن بنا فقط یک انتخاب برای زیبایی ظاهری نیست؛ راهکاری هوشمندانه برای محافظت در برابر سیلاب و برف و در عین حال کاهش تماس با کف جنگل است. این تصمیم به ویلر اجازه میدهد همان رابطهای را با زمین حفظ کند که در سالهای کمپینگ شکل داده بود؛ جایی که زندگی بیشتر در فضای باز جریان داشت.
درون بنا، همهچیز حسابشده و آگاهانه است. مساحت خانه کوچک است؛ اما هرچیزی که برای یک زندگی آرامشبخش لازم است را دارد. این محدودیت فضایی بازتابی از خواست ویلر برای زندگی با حداقل وسایل است؛ سبکی که در سالهای زندگی در چادر آموخته بود. پنجرههای قدی و دید مستقیم به رودخانه و جنگل، مرز میان داخل و خارج را از میان برمیدارند و طبیعت را به بخشی از فضای زندگی بدل میکنند.
کلبهای که در ابتدا تنها اقامتگاهی برای آخرهفتهها بود، بهتدریج به خانهای دائمی تبدیل شد. ویلر اکنون بهطور تماموقت در این کلبه زندگی میکند و نشان میدهد که کوچکتر زیستن الزاما به معنای کاستن از کیفیت زندگی نیست.
کلبه رودخانه ونچی نمونهای روشن از قدرت خویشتنداری در معماری است. این بنا نه حاصل شتاب، بلکه نتیجه سالها مشاهده و درک زمین است. سازهای که بهجای رقابت با طبیعت، در کنار آن قرار میگیرد؛ آرام، سنجیده و دقیقا در جایی که باید باشد. این پروژه یادآور آن است که گاه بهترین معماری، از صبر متولد میشود.
بین زندگی در یک خانه مدرن در مرکز شهر و زندگی در کلبه رودخانه ونچی کدام را انتخاب میکنید؟ نظر خود را با کاربران گردشی تاپ به اشتراک بگذارید.
