یادگار روزگار گذشته؛ تصاویر درشکههای آبرسانی در تهران پیش از لولهکشی
در سالهای پیش از اجرای طرح لولهکشی سراسری آب در تهران، از جمله در حدود سال ۱۳۲۹ خورشیدی، یکی از جلوههای روزمره زندگی شهری، حضور درشکههای آبرسان در کوچهها و محلات بود. این درشکهها معمولاً توسط اسب یا قاطر کشیده میشدند و مخزنهای چوبی یا فلزی بزرگی را حمل میکردند که در آن آب از قناتها، چاهها یا آبانبارهای عمومی جمعآوری شده بود. صاحبان آنها که در میان مردم به نامهایی چون آبکش یا سقا شناخته میشدند، آب را به خانهها، حمامها و مغازهها میفروختند.
در روزهای گرم تابستان، صدای زنگ درشکههای آبرسان و فریاد “آب خنک” از نشانههای زندهی حیات شهری تهران بود. درشکههای آبرسان نهتنها بخشی از زیرساخت ابتدایی خدمات شهری بودند، بلکه نقشی فرهنگی و اجتماعی نیز داشتند. بسیاری از مردم رابطهای صمیمی و دائمی با سقای محلهشان برقرار کرده بودند و حضور آنها نشانهای از نظم روزمره زندگی بود.
با آغاز طرح لولهکشی آب در اوایل دهه ۱۳۳۰ و گسترش شبکه آبرسانی مدرن، این درشکهها به تدریج از خیابانهای تهران ناپدید شدند. با این حال، خاطرهشان هنوز در ذهن نسلهای قدیمی زنده است. در ادامه تصاویری از این آبرسانها در خیابانهای تهران را خواهید دید.
