رسمی سرخ‌رنگ در شب عروسی؛ روایت نار انداختن در روستاهای سبزوار

در روستاهای سبزوار، به‌ویژه در مناطقی مثل برغمد، بید و جغتای، یکی از رسم‌های قدیمی و معنا‌دار عروسی به لحظه ورود عروس به خانه داماد برمی‌گردد؛ آیینی که مردم محلی آن را نار انداختن می‌نامند. شب عروسی، زمانی که عروس قرار است برای اولین بار پا به خانه داماد بگذارد، داماد رو به جمعیت می‌ایستد و انارهایی را به سمت مردم پرتاب می‌کند؛ حرکتی ساده اما سرشار از معنا که سال‌هاست بخشی از حافظه فرهنگی این روستاها را شکل داده است.

انار در فرهنگ مردم سبزوار فقط یک میوه نیست؛ نمادی از خیر، برکت، فراوانی و شادی است. پرت کردن انار از سوی داماد، در واقع آرزویی جمعی برای پرثمر بودن زندگی تازه، زیاد شدن رزق‌وبرکت و دوام شادی در خانه جدید به‌شمار می‌آید. مردم هم انارها را نه صرفا به‌عنوان یک هدیه، بلکه به‌عنوان شادباش عروسی از داماد می‌گیرند؛ نشانه‌ای از همراهی و مشارکت آن‌ها در خوشبختی زوج جوان.

این رسم، مثل بسیاری از آیین‌های محلی، کاملا خودجوش و بی‌تکلف اجرا می‌شد. نه قانون نوشته‌شده و پیچیده‌ای داشت و نه تشریفات خاصی؛ همه‌چیز در دل همان لحظه و در میان جمع شکل می‌گرفت. صدای خنده، هیجان گرفتن انارها و دعای خیر بزرگ‌ترها، فضای ورود عروس را به خاطره‌ای ماندگار برای خانواده و اهالی روستا تبدیل می‌کرد.

هرچند امروزه نار انداختن نسبت به گذشته کمرنگ‌تر شده و تغییر سبک زندگی، مهاجرت از روستا و ساده‌تر شدن مراسم‌ها باعث شده کمتر دیده شود، اما این رسم هنوز به‌طور کامل از میان نرفته است. در برخی عروسی‌ها، همچنان ردپایی از آن دیده می‌شود؛ ردپایی که یادآور روزگاری است که شادی، کاملا جمعی بود و هر حرکت ساده‌ای، معنایی عمیق در دل خود داشت.

آیا تا امروز این رسم را از نزدیک دیده‌اید؟ اگر تجربه دیدن این آیین را دارید، آن را با کاربران گردشی تاپ به اشتراک بگذارید.