معمای 700 ساله حل شد؛ علم ژنتیک پرده از مرگ دوک جوان برداشت
یک تیم بینالمللی به سرپرستی مجارستان بقایای چندصدساله دوک بلا از ماچو، نواده خاندانهای سلطنتی آرپاد و روریک را شناسایی کرد و معمای باستانشناسی 700 ساله را حل کرد. پژوهش به رهبری تاماش هجدوی انجام شد و تحلیلهای ژنتیکی توسط آنا سزچنی-ناگی و نومی بربلی صورت گرفت.
در سال 1915 باستانشناسان در صومعه دومینیکن جزیره مارگارت، جسد مردی جوان را یافتند که با جراحات شدید نشان میداد توسط چند مهاجم به قتل رسیده است. بقایا بعدها از دید عموم ناپدید شد، تا اینکه در سال 2018 دوباره در موزههای مجارستان و دانشگاه ELTE پیدا شد و برای اولین بار پس از بیش از یک قرن بازسازی شد.
تحلیل انسانشناسی نشان داد فرد جوانی در اوایل بیست سالگی بوده و رژیم غذایی او شامل مقادیر زیادی پروتئین حیوانی و منابع دریایی بوده است که بر تاریخگذاری رادیوکربنی اثر گذاشته بود. بررسی جرم دندانها نشان داد او گندم و جو پخته مصرف میکرده و تحلیل ایزوتوپ استرانسیوم نشان داد که در دوران کودکی در مناطق وکووار و سیریمی (اکنون بخشی از کرواسی و صربستان) زندگی کرده و بعدها به حوالی بوداپست منتقل شده است.
شناسایی ژنتیکی تأیید کرد که او نوه چهارم پادشاه بلا سوم بود و ترکیب ژنتیکی او شامل بخش عمده اسکاندیناوی، بخش مدیترانه شرقی و مقدار کمی اروپای مرکزی بود که اصالت روریک پدری و ارتباط مادری با خاندان بیزانس را تأیید میکرد.
تحلیلهای قانونی نشان داد دوک بلا 26 آسیب حین مرگ داشته که از یک حمله خشونتآمیز و هماهنگ توسط سه نفر ناشی شده است. او ابتدا با شمشیر و سابر مورد حمله قرار گرفت و در نهایت ضربات مرگبار از جانبین وارد شد. شدت و تنوع زخمها نشان میدهد که قتل هدفمند و عاطفی بوده است، نه انجامشده در سردی خاطر.
