معماری بدون مزاحمت؛ کلبهای که جزئی از جنگل شد
در روزگاری که معماری اغلب بهعنوان نیرویی مداخلهگر در دل طبیعت شناخته میشود، برخی خانهها روایت دیگری ارائه میدهند؛ روایت همزیستی بهجای تسلط. بازسازی و گسترش یک کلبه مثلثی متعلق به دهه 1980 در مجاورت منطقه حفاظتشده Herperduin در هلند، نمونهای شاخص از این رویکرد است. پروژهای که مرز میان فضای انسانی و زیستبوم طبیعی را کمرنگ کرده و خانه را از یک محل اقامت ساده، به عنصری فعال در اکوسیستم اطراف خود بدل ساخته است.
این کلبه در ابتدا یک سازه کلاسیک با سقف شیبدار تند و حالوهوای آشنای کلبههای جنگلی بود. فضایی دنج و نوستالژیک، اما ناکافی برای خانوادهای جوان که بهدنبال اقامتگاهی آرام برای فاصله گرفتن از زندگی شهری بودند. چالش اصلی پروژه دقیقا همینجا شکل گرفت: چگونه میتوان بدون از بین بردن هویت بنا، آن را برای نیازهای امروز بازتعریف کرد؟
پاسخ معماران دفتر Kumiki Architecture، نه در تخریب و جایگزینی، بلکه در ادامه گفتوگوی معماری گذشته با زبان امروز بود. آنها فرم مثلثی کلبه را حفظ کردند و توسعه بنا را بر پایه همان منطق شکل دادند؛ اما با یک چرخش هوشمندانه.
در الحاقیه جدید، سقف بهصورت مورب بریده شده است؛ حرکتی که در نگاه اول ساده بهنظر میرسد، اما تاثیر عمیقی بر شخصیت بنا دارد. این برش مورب باعث میشود ساختمان همزمان مدرن و معاصر باشد. گویی معماری دهه 80 با صدایی آرام اما متفاوت، دوباره شروع به حرف زدن کرده است.
در کنار این تغییر فرم، بهروزرسانیهای فنی نیز انجام شدهاند. استفاده از عایق الیاف چوب و مصالح طبیعی، بنا را از نظر انرژی و پایداری به سطح استانداردهای امروزی رسانده؛ بدون آنکه روح اولیه آن قربانی شود.
لانههای پرندگان در دل سایهبان تعبیه شدهاند. فضایی ویژه برای سکونت خفاشها در نمای ساختمان طراحی شده است. زمانی که ساکنان خانه به شهر بازمیگردند، این بنا به پناهگاهی امن برای گونههای مختلف جانوری تبدیل میشود. خانه دیگر یک جسم بیگانه در جنگل نیست؛ بخشی از چرخه زندگی آن است.
این همزیستی فقط به نفع طبیعت نیست. برای کودکان خانواده، زندگی در چنین فضایی تجربهای آموزشی و عمیق فراهم میکند. مشاهده پرندگان، خفاشها و دیگر موجودات جنگلی از فاصله نزدیک، درک آنها از تنوع زیستی را شکل میدهد؛ تجربهای که هیچ کتاب یا مستندی قادر به جایگزینیاش نیست.
این پروژه بازتابدهنده تغییری مهم در نگرش معماری معاصر است. دیگر هدف فقط کاهش آسیب به محیطزیست نیست؛ بلکه خلق فضاهایی است که اثر مثبت خالص بر طبیعت داشته باشند. استفاده گسترده از چوب بهعنوان مصالح اصلی و زمانبندی ساخت بین سالهای 2022 تا 2025، نشاندهنده تعهد واقعی پروژه به این رویکرد است.
در دل چشماندازی متشکل از خلنگزارها، برکهها و تپههای شنی، این خانه فرصتی برای بازگشت به ریتمهای آرامتر زندگی فراهم میکند. معماری آن بهجای فاصله گرفتن از محیط، در دل آن تنفس میکند.
پروژه هرپردین نشان میدهد که آسایش انسانی و احترام به طبیعت نهتنها در تضاد با یکدیگر نیستند، بلکه میتوانند همزمان تقویت شوند. این کلبه، هم اقامتگاهی خانوادگی است، هم زیستگاهی برای حیاتوحش و هم نمونهای اندیشمندانه از معماری امروز.
آیا به اقامت در این کلبه رویایی علاقه دارید؟ نظر خود را با گردشی تاپ به اشتراک بگذارید.
