وقتی غذا به هنر انتزاعی تبدیل میشود؛ دنیای شگفتانگیز بریتنی رایت
بریتنی رایت، عکاس و فود استایلیستی که نیروی خلاق پشت برند «Wright Kitchen» است، با نگاهی متفاوت به مواد غذایی روزمره، آنها را به متریالی برای خلق هنر انتزاعی تبدیل کرده است. او نخستین دوربینش را در ۱۱ سالگی دریافت کرد. هرچند بعدها بهصورت آکادمیک عکاسی خواند و حتی چند سالی را صرف تعمیر و بازسازی کامپیوترها کرد، اما در نهایت دوباره به مسیر اصلی علاقهاش بازگشت — اینبار از دریچهی غذا.
در ژانویه ۲۰۱۳، او وبلاگ آشپزی «Wright Kitchen» را راهاندازی کرد و همزمان فعالیتش را در اینستاگرام آغاز نمود. صفحهای که در ابتدا شامل دستورهای گامبهگام آشپزی بود، بهتدریج به مجموعهای از تصاویر هنری و منحصربهفرد تبدیل شد؛ عکسهایی که در آنها مواد غذایی بر اساس رنگ، شکل و بافت، در الگوهایی منظم و چشمنواز کنار هم قرار میگیرند. پیشینهی او در حوزه فناوری باعث شد بتواند علاقهاش به تکنولوژی و غذا را در هم بیامیزد و تمرکز هنری خود را بر فرهنگ غذایی و زیبایی محصولات محلی بگذارد.
آنچه رویکرد رایت را متمایز میکند، الهام گرفتن او از هنرمندان انتزاعی است نه از جریان رایج عکاسی غذا. هدف او این است که مخاطب را با آنچه میخورد آشناتر کند و تغییرات تدریجی مواد غذایی را مستند سازد؛ از تازگی تا رسیدن و حتی تا مرز پوسیدگی. او با ثبت فرآیند تغییر شکل میوهها و سبزیجات، تنوع فرمها و طیف رنگی آنها را در گذر زمان به تصویر میکشد.
روش ترکیببندی او در عین دقت بالا، شهودی و آزادانه است. رایت اجازه میدهد فرمهای طبیعی غذا مسیر چیدمان را تعیین کنند و این فرآیند را شبیه کنار هم گذاشتن قطعات یک پازل میداند؛ عناصری را جابهجا میکند تا لحظهای که تصویر «کلیک» کند و به تعادل بصری برسد. برای او، ایجاد حرکت در عکس به معنای ثبت کنش نیست، بلکه هدایت چشم مخاطب است؛ حرکت از میان رنگها، خطوط و طیفهای نوری که در سراسر کادر جریان دارند.
تقریبا تمام آثارش روی پسزمینهای سفید و مینیمال ثبت میشوند تا رنگهای زنده و طبیعی مواد غذایی بدون هیچ حواسپرتی بدرخشند. البته سوژههای او تنها به میوه و سبزی محدود نمیشود؛ ادویهها، روبانها و حتی لوازم کادوپیچی نیز در ترکیبهای گرادیانی و رنگمحور او جای دارند.
رایت که اکنون در نیویورک زندگی میکند، در آثارش توجه ویژهای به منبع تهیه مواد اولیه دارد. او با تأکید بر اهمیت کشاورزان و تولیدکنندگان محلی، پیوند میان جامعه و زمینی را که آن را تغذیه میکند برجسته میسازد. هنر او تنها درباره زیبایی غذا نیست، بلکه درباره درک عمیقتر آن، احترام به چرخه طبیعی رشد و تغییر و بازتعریف نگاه ما به سادهترین عناصر زندگی روزمره است.
نظر شما در خصوص این تصاویر چیست؟ دیدگاه خود را با ما و سایر کاربران گردشی تاپ به اشتراک بگذارید.
