کشف مقبره اسرارآمیز یک جنگجوی باستانی با شمشیری 13 قرنه در مجارستان
باستانشناسان در کشور مجارستان موفق به کشف مقبرهای باستانی متعلق به یک جنگجوی آواری شدند که در قرن هفتم میلادی زندگی میکرد. این کشف در نزدیکی مرز آبا و سکشفهروار انجام شده و حاوی مجموعهای از گنجینههای شگفتانگیز است؛ از جمله یک شمشیر بسیار کمیاب و تزئینشده، یراقآلات نقرهای کمربند، چاقوی بلند جنگی و گوشوارههایی از مهرههای شیشهای. کارشناسان با بررسیها، قدمت این مقبره را بین سالهای ۶۷۰ تا ۶۹۰ میلادی تخمین زدهاند، زمانی که این منطقه بخشی از خاقانات آوار، یکی از قدرتهای بزرگ کوچنشین در اروپای مرکزی و شرقی، بوده است.
بر اساس یافتهها، این مقبره در دوران باستان مورد غارت قرار گرفته اما به طرز شگفتانگیزی، سلاحهای جنگجو و برخی از اشیای تدفینی دستنخورده باقی ماندهاند. همین موضوع باعث شده مجموعهای بینظیر از آثار نظامی و فرهنگی دوران آواری به دست باستانشناسان برسد. در میان تمام اشیای کشفشده، شمشیر این جنگجو بیش از همه توجه پژوهشگران را جلب کرده است. این سلاح پس از ۱۳ قرن مدفون بودن زیر خاک، بسیار شکننده شده بود و برای بیرون آوردنش از خاک، تیم کاوش از جعبهای چوبی مخصوص که توسط داوطلبان ساخته شد، استفاده کرد تا بتوانند آن را بهصورت سالم و با خاک اطرافش به آزمایشگاه منتقل کنند.
پس از ماهها کار دقیق و حساس، فرآیند مرمت شمشیر و دیگر آثار باستانی توسط “پترا بودیشن سالونتای” به پایان رسید. نتیجه مرمت، تصویری خیرهکننده از زیبایی، مهارت و ظرافت هنر فلزکاری در دوران آوارها را آشکار کرد. شمشیر با تیغهای خمیده و تزئیناتی پیچیده از طلا و نقره، اکنون یکی از نادرترین سلاحهای آواری کشفشده تا به امروز به شمار میرود. در کنار آن، زیورآلات و یراقآلات نقرهای نیز نشاندهنده جایگاه اجتماعی و قدرت این جنگجو در جامعه آواریها هستند.
این کشف نهتنها گنجینهای ارزشمند از تاریخ و هنر دوران آوارها را در معرض دید قرار داده، بلکه نگاه تازهای به فرهنگ، ساختار نظامی و آیینهای تدفینی این قوم باستانی ارائه میدهد. پژوهشگران امیدوارند با بررسیهای بیشتر، اطلاعات دقیقتری درباره جایگاه این جنگجو، مسیر زندگی او و نقش واقعی آوارها در تاریخ اروپا به دست آورند.
