قبل از تالار و تشریفات؛ صبح عروسی در روستاهای قدیمی سبزوار چگونه می‌گذشت؟

در روستاهای قدیمی اطراف سبزوار، عروسی فقط یک مراسم خانوادگی نبود؛ رویدادی بود که کل روستا در آن نفس می‌کشید. در گذشته جشن عروسی در روستاها، از صبح زود و از جایی غیرمنتظره آغاز می‌شد: حمام عمومی.

صبح روز عروسی، پیش از آنکه صدای ساز و دهل در روستا بپیچد، داماد به همراه پدر، بستگان و تمام مردهای روستا راهی حمام عمومی می‌شدند. حمام عمومی، همان فضای بخارگرفته مشترکی که سال‌ها محل نظافت، گفت‌وگو و هم‌نشینی بود، حالا نقش نقطه شروع عروسی را بازی می‌کرد.

مردها در کنار یکدیگر خود را می‌شستند و با شوخی‌های خود فضای حمام را صمیمی می‌کردند. داماد نیز متوجه می‌شد که در این روز ویژه تنها نیست و تمام مردم روستا کنار او هستند.

اما نقطه اوج مراسم درست بعد از حمام اتفاق می‌افتاد. وقتی مردها از حمام بیرون می‌آمدند، فضای بیرون به صحنه جشن تبدیل می‌شد. درست جلوی حمام، مراسم رقص و پایکوبی آغاز می‌شد؛ رقص‌هایی ساده، خودجوش و بی‌تشریفات که تا پیش از ناهار ادامه داشت.

متاسفانه، با کنار رفتن حمام‌های سنتی و جایگزین شدن آن‌ها با حمام‌های خانگی، این رسم هم آرام‌آرام محو شد. دیگر جایی برای آن تجمع صبحگاهی، برای آن شستن جمعی و رقص جلوی حمام باقی نماند. این رسم، بی‌آنکه کسی تصمیمی بگیرد، از زندگی مردم حذف شد.

امروز شاید از آن عروسی‌ها فقط چند خاطره پراکنده مانده باشد؛ اما در دل همان خاطره‌ها، می‌توان فهمید که چگونه فضاهای جمعی، آیین‌ها را می‌سازند و با حذفشان، بخشی از فرهنگ هم خاموش می‌شود. گاهی یک حمام، فقط حمام نیست؛ قلب تپنده یک رسم است.

نظر شما در خصوص این رسم قدیمی چیست؟ آیا دوست دارید که این آیین همچنان در روستاها زنده باشید؟ دیدگاه خود را با کاربران گردشی تاپ به اشتراک بگذارید.